Galeria
Galeria Jednej Fotografii
Galeria fizyczna, w witrynie, na izerskim wzgórzu, prezentuje jedną fotografię, wybraną w głosowaniu, w danym czasie. Następnie następuje zmiana i zobaczymy tu kolejną fotografię, kolejnego autora, wybraną w kolejnym głosowaniu. I tak „w kółko Macieju”.
Galeria na tej stronie
Wszystkie fotografie prezentowane kolejno w Galerii Jednej Fotografii. Trafiają do galerii poniżej, w kolejności pojawiania się. Każde zdjęcie ma odnośnik do strony autorki/a, gdzie znajduje się więcej informacji i kolejne zdjęcia autorki/a. Po wybraniu zdjęcia można je wyświetlić na cały ekran.
Sylwia Bukowicka
"Obecność"
„Autorka skupia się na portrecie i doświadczeniu spotkania. Nadrzędne jest oddanie przeżyć i emocji, po wejściu w głębsze, czasem intymne, lub niełatwe relacje.
Fotografia Bukowieckiej wynika z jej drogi, sposobu życia, nie jest celem samym w sobie, jest raczej manifestacją jej głębokich relacji z innymi i rzeczywistością. Wrażliwość, oniryczny klimat i mroczny romantyzm to znaki rozpoznawcze jej twórczości”
Roland Okoń
"Nad wartkim strumieniem"
Fotografia to dla mnie narzędzie samopoznania. Wierzę, że portretując innych, tak naprawdę przeglądam się w nich jak w lustrze – każda twarz, którą fotografuję, pozwala mi lepiej zrozumieć samego siebie.
Z kolei fotografia dokumentalna jest moim sposobem na uważne bycie w świecie, próbą dostrzeżenia tego, co w codziennym pędzie nam umyka. Fascynuje mnie to, że fotografia wcale nie daje odpowiedzi i nigdy nie jest obiektywna. W obrazie widzimy zazwyczaj tylko to, co już w jakiś sposób znamy lub nosimy w sobie.
Czy moja twórczość jest wyjątkowa? Dookoła jest mnóstwo wybitnych talentów. Moja fotografia jest jednak szczególna z jednego powodu: jest moja. To intymny zapis mojego widzenia. Można mieć najlepszy sprzęt i być w najbardziej spektakularnym miejscu na ziemi, ale ostatecznie na zdjęciu nigdy nie uchwycimy więcej, niż sami jesteśmy w stanie dostrzec.
Jacek Jaśko
"Pejzaż fantastyczny"
„Czarno-białe fotografie Jacka Jaśko są intensywną próbą refleksji nad własnym postrzeganiem najbliższego otoczenia, rodzimej okolicy. W efekcie stosunek artysty do swoich obrazów musi być osobisty
i elementarny. … Dzięki bliskości z realnością i chwilowością spojrzenia niepowtarzalny styl fotografa łączy się z subiektywnie postrzeganą rzeczywistością, a jego fotografie służą budowaniu tożsamości. Artysta konsekwentnie podąża ścieżką zabarwionej melancholią powagi, która decyduje o charakterze jego czarno-białych fotografii. W monochromatycznym spektrum kryje się cała paleta półtonów, a czarno-białe zdjęcia stanowią alternatywę dla barwnych landszaftów. Świat w jego obrazach wydaje się nieco przesunięty, a redukcja i prostota odsłaniają magię.
…”Oszałamiający cykl fotografii górskich ma powiązać Ziemię i niebo. Góra sięga niebiańskich sfer i łączy domeny boską i ludzką. W obrazach artysty krajobrazy fizyczne stapiają się w osobiste krajobrazy psychiczne. Zestawienie tego, co niebiańskie z tym, co ziemskie, otwiera nowe sfery i jednoczy oba światy.”…
Wędrówki – z prowincji aż po horyzont
Romy Czimmernings
Yola Ponton
Z cyklu Uchodźcy z Kosmosu
Cykl „Uchodźcy z Kosmosu” to otwarty w czasie projekt, zbierający portrety osób, które — jak się wydaje — wybierają mniej typowe sposoby bycia.
Wszystkie zdjęcia powstają spontanicznie, bez przygotowań i wyjaśnień, często z bardzo bliska, z zaskoczenia. To sekundowy kontakt i fotografia będąca efektem pewnego rodzaju „kwantowego splątania” między osobą fotografowaną a fotografującą. Mówiąc prościej: szybka wymiana spojrzeń i uśmiechów, która otwiera możliwość głębszego wglądu, zanim zadziała usztywnienie samokreacji i społecznej roli.
